Los Hombres No Lloran

Joaquin, çocukluğuna gölge düşüren istismarcı babası hayat destek ünitesinden çıkarılmak üzereyken hastaneye gitmek yerine kaçmayı seçer ve en yakın arkadaşının yanına sığınır. Karısı Lucia ise yıllarca sürtüşen bu ilişkinin kapısını kapatmak için son bir veda etme fırsatının değerini anlatarak onu hastaneye dönmesi için cesaretlendirir. Kaçış, Joaquin'i fiziksel bir yolculuktan çok içsel bir hesaplaşmaya sürükler; çocukluk anıları, bastırılmış öfke ve affetme ihtimali arasında gidip gelir. Yüzleşmek, yaranın yeniden kanaması anlamına gelirken, kaçmak geçmişin gölgesinde yaşamayı sürdürmek demektir. Bastian Orellana-Lauri'nin yönettiği bu aile dramasında Joaquin, sonunda geçmişiyle yüzleşip kendini affetmenin kapısını aralamayı başarabilecek midir?