fly, little plane!

Çocukluk yıllarının en büyük hayali gökyüzüne açılan bir yolculuktur; küçük yaşındaki kahraman, bir gün pilot olup uçağıyla yükselmeyi kafasına koymuştur. Yıllar geçtikçe bu hayal, gerçekliğin ağırlığı altında yavaş yavaş silikleşir. Artık büyümüş olan adam için uçaklar, kendini bıraktığı hayalin yalnızca gölgesidir: her gün başını kaldırıp semada süzülen metal gövdelere bakmak, alışılmış ama içi boş bir alışkanlığa dönüşür. Zaman ilerledikçe merak yerini kayıtsızlığa, hayranlık ise mesafeye bırakır. İçinde bir zamanlar alev alev yanan o uçma arzusu, kimi zaman hatırladığı bir anlık sıcaklık dışında hiçbir iz bırakmaz. Nihayet bir gün, gökyüzüne bakmayı tamamen bırakır; belki de en büyük kaybı, hayalini değil, ona bakmayı denemeyi bırakışıdır.