Intraluz

Ella, sıradan bir hayat sürerken geçmişinden kalma anıların ve sembollerin giderek gerçekliğine taşındığını fark eder. Çözümlenmemiş duygular, kendisine şiirsel rastlantılarla geri döner; bir fotoğraf, bir melodi ya da tanımadığı bir yüz, bastırılmış anlarının kapısını aralar. Büyülü gerçekçiliğin yumuşak dokusuna bürünen bu iç yolculukta Ella, korkuları, arzuları ve tereddütleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Zaman zaman rüya gibi, zaman zaman sancılı bir deneyim olan bu süreç, onu kendisiyle uzlaşmaya ve kim olduğunu olduğu gibi kabullenmeye doğru iter. Lara Sofia ve Margot Flores Torre'nin ortak yönetimindeki dram, dışsal bir olay örgüsü yerine bir kadının iç dünyasını sahneye taşır; özgürlüğün, içine bakmaya cesaret edenlere doğduğunu anlatan lirik ve atmosferik bir yapıt sunar.