Thính Giác

Ninh, annesiyle birlikte yaşayan ve anne-babasının birbirlerine hiç konuşmadan, ayrı hayatlar sürmesine tanık olan genç bir gençtir. Kamusal alanlara ve evlere desibel ölçerler takan bir tamirci olarak çalışırken, sessizliğin insanlar arasındaki ilişkilere nasıl nüfuz ettiğini her gün gözlemlediği bir mesleği vardır. Sesin varlığı ve yokluğu, onun için hem mesleki bir ölçüm hem de duygusal bir pusula hâline gelir. Anne ve babasının yeniden bir araya gelmesini içtenlikle istese de, sevdiği insanlarla bağını kaybetme korkusu onu derin bir ikilemin içine iter. Bao Le'nin yönettiği bu dram, hayatın öngörülemeyen ritimleriyle yüzleşmek zorunda kalan bir gencin, sessizlik içinde büyüyen özlemi ve umudu zarif bir dille perdeye taşıyor.